ساعت ۱۱ و ۳۰ دقيقه ۲۹ مه سال ۱۹۵۳، ادموند هيلارى از نيوزيلند و تنزيك نورگارى يك شرپا از نپال نخستين كسانى بودند كه توانستند به قله اورست، بلند ترين نقطه در كره زمين صعود كنند. اين دو نفر كه در مرحله قبل در ارتفاع هشت هزار مترى شب را به صبح رسانده بودند، از طرف گروه كوهنوردى انگليس توانستند به اين افتخار برسند. اين خبر به سرعت منتشر شد و در دوم ژوئن مردم انگليس اين افتخار را جشن گرفتند.قله اورست در رشته كوه هاى هيماليا، و در مرز ميان نپال و تبت جاى گرفته است. تبتى ها آن را «چومو لونگما» يا «الهه طبيعت» مى نامند و انگليسى ها اين نام را پس از سرجورج اورست از بازماندگان سفر حادثه اى در قرن ۱۹ به اين قله دادند. در ارتفاع پايانى و حدود يك سوم آخر، هوا بسيار رقيق است و در كنار سردى زياد هوا، تنفس كارى دشوار است.قبل از آن يك گروه انگليسى ديگر در سال ۱۹۲۱ قصد صعود به اورست را داشتند اما در فاصله ۶۰۰ مترى قله و به دليل وضع بد هوا نتوانستند جلوتر بروند.گروه انگليسى ديگرى در سال ۱۹۲۲ و ۱۹۲۴ اقدام به صعود كردند كه نتيجه نداشت. در سال ۱۹۵۲ يك گروه كوهنوردى سوئيسى تا ۲۰۰ مترى قله بالا رفتند اما باز نتوانستند صعود را به اتمام برسانند.

گروه انگليسى سرهنگ جان هانت انگليسى تجهيز يك گروه حرفه اى را به عهده گرفت و بهترين شرپا يعنى نورگارى را به گروه دعوت كرد و ادموند هيلارى نيوزيلندى الاصل براى اين سفر داوطلب شد.هر چند اين صعود مرحله به مرحله و با وسواس زياد انجام شد ولى بازتاب خبرى آن بسيار گسترده بود. پس از اين صعود سفرهاى ديگرى به اورست انجام شد. در سال ۱۹۶۰، يك گروه چينى از طرف تبت توانست قله را صعود كند. در ۱۹۶۳ جيمز ويتاكر نخستين آمريكايى بود كه توانست به قله اورست برسد. در سال ۱۹۷۵، تابى يونكو از ژاپن نخستين كوهنورد زن بود كه قله اورست را فتح كرد. در قرن ۲۰ بسيارى از كوهنوردان به اورست رسيدند. غم انگيز ترين حادثه در اورست در سال ۱۹۹۶ رخ داد و هشت كوهنورد با مليت هاى مختلف در بهمن گرفتار شده و جان سپردند.