| تبليغات | X |
تاریخ کوهنوردی در هیمالیا بعد از پایان صعود هر ۱۴ قله هشت هزار متری تا فرایند رویکرد امروزی و عام برای صعود به قلل آن دارای برگ هایی درخشان و تابناک است . در این دوره که تقریبا از سال ۱۹۶۰ آغاز گردید و تا ۱۹۹۰ ادامه یافت کوهنوردانی که پا به هیمالیا می گذاشتند دنیای سفید کوه های بلند را به گونه ای دیگر کشف کردند .
آن ها نه به دنبال افتخار اولین صعود بودند و نه مانند امروز درگیر و دار صعود هایی مشخص با راهنما و شرپا . آنان گام به گام به دنبال صعود ستیغ ها و سختون های عظیم هشت هزار متری از راه هایی نو و مسیر های دشوار بودند . صرف کوهنوردی و بودن در کوه برای آن آدم ها کوه ملاک اصلی بودنشان در آن دنیای سفید و سرد بود .
نام هایی نظیر کوکوشکا ٬ ویوتک کورتیکا ٬ راینهولد مسنر ٬ ادوارد لورتان ٬ هانس کامر لندر ٬ داگ اسکات ٬ مارسل رودی و بانینگتون و ... سنگین وزن های هیمالیا با گنجینه ای از شاهکار ها .
هر یک از این افراد به تبیین آن چیزی کوشیدند که امروزه آنرا بنام آلپینیسم در هیمالیا می شناسیم . هر یک از این اسامی درخشش خاص خود را دارند . اما کوکوشکا کوهنورد فقید لهستانی دومین فاتح تمام هشت هزار متری ها یراحتی و به ناحق بسیار گمنام باقی مانده است .
او در سال ۱۹۴۸ در لهستان به دنیا آمد و در سال ۱۹۸۹ در ارتفاع ۸۲۰۰ متری دیواره جنوبی لوتسه برای همیشه در کوهی که دوستش داشت آرام گرفت . او طی ۸ سال موفق به صعود تمام قلل بالای هشت هزار متر شد . ( کاری که برای مسنر بیش از ۱۶ سال زمان برد . ) تمام صعود های او به غیر از قله لوتسه یا در زمستان بود یا از مسیری نو و یا بصورت انفرادی . بسیاری بر این باورند که اگر کمی خوش شانس تر بود حتی زودتر از مسنر موفق به انجام این صعود ها می شد . ولی کوکوشکا هموراه از این که او را درگیر مسابقه صعود با مسنر قلمداد کنند رویگردان بود .
او میگفت : من کوه ها بخاطر خودشان صعود میکنم نه بخاطر هیچ چیز دیگر .
کشور لهستان در زمان او دارای رژیمی کمونیستی با مسائل خاص بود . اینکه چگونه او توانست هزینه این صعود ها را بدون هیچ گونه کمک گیری از کمپانی ها و کارخانه جات جمع آوری کند ٬ نشان از اراده سخت او دارد .
او هنگامی که به کشورش برمی گشت ضمن زندگی با همسر و دو پسرش با کار در ارتفاع و همچنین کار در رشته تحصیلی دانشگاهی خود پول پس انداز می کرد و باز راهی آن دیار دور می شد . دوستانش از او بعنوان مردی مهربان ٬ پر کار و بسیار بسیار قوی نام میبرند . مردی ساکت که همواره آماده کمک به دیگران بود . توانایی غریب او در پیمایش کوه ها و مسیر های فنی اعجاب آور بود . صعود او بر روی K2 از مسیری که امروزه به نام مسیر کوکوشکا شهرت یافته یکی از غریب ترین سنگ نوردی های انجام شده در ارتفاع بالای ۸۴۰۰ متر بود . مسیری با درجه سختی ۱۱/۵ بدون اکسیژن و در K2 .
بعد از اتمام صعود های او بر روی ۸۰۰۰ متری ها او باز به هیمالیا بازگشت . هدف او قله لوتسه بود . تنها قله ای که از مسیر عادی صعود کرده بود و راه انتخابی او دیواره جنوبی کوه بود . دیواره ای که مسنر صعود آن را میراث کوهنوردان قرن ۲۱ خوانده بود . او با هم طنابش تا ارتفاع ۸۲۰۰ متری و تقریبا انتهای دیواره صعود می کنند . در آخرین طول های مسیر کوکوشکا پاندول می شود . کارگاه سقوط او را تاب می آورد . اما طناب پاره می شود ! طنابی دست دوم که از یک تیم ژاپنی در نپال خریداری کرده بود ...
نقل از فصلنامه کوه - شماره ۴۴ - سال یازهم - پاییز ۱۳۸۵ - صفحه ۵۵ - کوه ها و آدم ها ترجمه علی پارسایی
