" مارهای دوش ضحاک در حقيقت نمادی از دو آتشفشان دماوند و سبلان بوده‌اند که از دو سوی ايرانشهر شروع به فوران کرده بودند. همزمانی دوران اين آتشفشانها با روی‌آوری انسان به گوشتخواری، مردمان آن مان را بر اين باور داشت که گوشتخواری را اهريمن به پادشاهان و مردم آموخته‌اند، در نتيجه خشم طبيعت را برانگيخته و از دو گوشه ايران دو مار (دو آتشفشان) به تباهکاری مشغول شده‌اند. از سوی ديگر به فرمان اهريمن از سوی ضحاکيان، هر روز جوانان ايرانی را برای  این آتشفشانها قربانی می‌کردند. "

در پست های آینده بیشتر در این باره خواهم نوشت .

پ.ن : متن برگرفته از کتاب زندگی و مهاجرت آریاییان نوشته دکتر فریدون جنیدی میباشد .