کوه ، کوه است ، هرجا که می خواهد باشد.

خلج ، امامزاده ابراهیم ، دماوند ، هیمالیا ، قره قروم! اینجا و هرجایی که فراتر از مغاک و دره باشد. فراخنای بلند این کوهها را فرقی نیست. همه جا زاویه خلوتی است از برای مرور رویاهای فردی. پناه سنگ کوه ، مجال اندکی است برای دست یافتن به آنچه که در واقعیت دست نیافتنی است. آنچه در حاشیه مانده است...! 

 عباث !

منبع : برج سینا !