| تبليغات | X |
شرح بیماری
اضطراب عبارت است از يك احساس ناراحتكننده و مبهم ترس، وحشت، يا خطر با منشای ناشناخته كه بر فرد مستولی میگردد. برای بعضی از افراد اين حالت ممكن است ناگهانی روی دهد و بر طرف شود، اما برای بعضی ديگر اين حالت به صورت مزمن در میآيد. اضطراب از نظر علمی چندين نوع دارد: اضطراب حاد ناشی از موقعيتی خاص، اختلال در تطابق يافتن با شرايط تازه، اختلال اضطرابی عمومی شده، اختلال هراس، اختلال تنشزای پس از حادثه، ترس مرضگونه و اختلال وسواسی ـ جبری.
علایم شایع
احساس اينكه يك اتفاق نامطلوب يا زيانبار به زودی رخ خواهد داد.
خشك شدن دهان، مشكل در بلع، يا خشونت صدا
تندشدن تنفس و ضربان قلب، تپش قلب
حالت لرزش يا پرش عضلات
انقباض عضلات، سردرد، كمردرد
عرق كردن
مشكل در تمركز
منگی يا غش
تهوع، اسهال، كاهش وزن
خوابآلودگی
تحريكپذيری
خستگی
كابوس
مشكل در حافظه
ناتوانی جنسی
علل
فعال شدن مكانيسمهای دفاعی بدن برای مبارزه يا فرار. ترشح آدرنالين از غدد فوقكليوی افزايش میيابد، و موادی كه از تجزيه آدرنالين در بدن جمع میشوند (كاتكول آمينها) نهايتاً بخشهای مختلف بدن را تحتتأثير قرار میدهند. تلاش برای پرهيز از اضطراب خود موجب اضطراب بيشتر میشود.
عوامل تشدید کننده بیماری
استرس با هر منشاء (مثلاً مشكلات اجتماعی يا مالی(
سابقه خانوادگی اضطراب
خستگی يا كار زياد
وقوع مجدد موقعيتهايی كه قبلاً استرسزا بودهاند يا طی آنها به فرد آسيب رسيده است.
بيماری جسمانی
تكاملطلبی غيرمنطقی
ترك اعتياد يا الكل
پیشگیری
از روشهای كسب آرامش يا مراقبه برای كاهش استرس بهره بگيريد.
به فكر تغيير شيوه زندگی خود باشيد تا استرس كاهش يابد.
عواقب مورد انتظار
اضطراب عمومی شده را میتوان با درمان كنترل كرد. غلبه كردن بر اضطراب اغلب موجبات زندگی بهتر و رضايت بخشتری را فراهم میآورد.
عوارض احتمالی
بروز اختلال در روابط اجتماعی و شغلی
افزايش ناگهانی ميزان اضطراب ممكن است موجب بروز حمله هراس و فرار از موقعيت شود.
وابستگی به داروها
نامنظمی ضربان قلب
درمان
اصول کلی
بهتر است تحت بررسی و درمان از نظر موارد خاص تهديدكننده يا منشاء استرس كه در ناخودآگاه شما است ولی وجود دارد، قرار بگيريد.
به فراگيری روشهای كاهش انقباض ناخودآگاه عضلانی مثل بازخورد زيستی و روشهای كسب آرامش بپردازيد.
به ورزش هوازی (آئروبيك) به طور منظم بپردازيد تا روح و جسمی آماده داشته باشيد.
داروها
امكان دارد داروهای ضداضطراب مثل بنزوديازپينها برای مدتی كوتاه تجويز شوند.
امكان دارد از داروهای ضدافسردگی برای اختلال هراس استفاده شود.
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري خود را حفظ كنيد. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري بدنی به كاهش اضطراب كمك میكند.
هيچ نوع رژيم خاصی توصيه نمیشود. تنها بايد از كافئين و ساير مواد تحريككننده، و نيز الكل پرهيز كرد.
اگر شما يا يكی از اعضای خانواده تان علايم اضطراب را داريد و خوددرمانی نتيجهای نداده است.
اگر شما دچار احساس ناگهانی هراس بيش از حد شدهايد.
اگر دچار علايم جديد و بدون توجيه. داروهای مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.
